12-02-11

Provinciaal Kampioenschap te Deinze..."de tegenslag"

Hey

Vorig weekend kwam ik aan de start van mijn 2e cross in 2011. Deze ging door in Deinze. Daar werd voor het eerst het PK georganiseerd en dat nadat VITA 8 jaar de organisatie op zich nam. Ik keek er erg naar uit! Ik wou mijn huidige conditie bevestigen en voor eigen volk tonen welke vooruitgang ik ondertussen had gemaakt. Want in Bornem verliep allesl bijzonder goed. Wel had ik even ziek geweest, waardoor de trainingkilometers automatisch werden teruggeschroefd. Ook de lichte blessure aan mijn achillespees liet de trainingen wat moeizamer verlopen. Toch voelde ik me goed genoeg om mij met de beste junioren van Oost-Vlaanderen te meten.
Mijn start was uitstekend, maar al snel voelde ik dat het gewenste gevoel niet aanwezig was. Ik volgde de eerste kleine ronde nog de kopgroep, maar daarna had ik al geen zicht meer op een podiumplaats. Er moesten nog 3 grote ronden worden afgelegd en het liep nu al voor geen meter. Ik werd door enkele atleten voorbijgesneld en probeerde toch nog zo'n goed mogelijke uitslag bij elkaar te lopen. Na 1 grote ronde te hebben afgelegd waren de plaatsten al grotendeels vastgelegd. Ik raakte verzeild in een groepje met enkele masters en 2 junioren, waaronder Gilles Paermentier en Brecht De Meulenaere. Ook Brecht had blijkbaar zijn dagje niet. Hij werd de dagen voordien ziek en kende hetzelfde verhaal als mij.
Ik kon een bepaald tempo aanhouden, dat duidelijk een stuk lager lag dan in Bornem, maar versnellen lukte niet. Ik vond de kracht niet. Toen we de laatste ronde naderden, kwam ik ook nog eens ten val. Alweer verloor ik enkele plaatsen, maar dat kon ik snel rechtzetten. De laatste ronde was ingezet en ik kende naar het einde toe even een iets beter moment. Daar profiteerde ik dan maar van en kon zo weglopen van het groepje waar ik bijliep. Ook kreeg ik Lodewijk Roeygens in het zicht. Hij behoort ook tot de betere eerstejaars junioren, maar viel op het einde compleet terug. Ik moet waarschijnlijk niet zeggen hoe dat zou kunnen komen, maar ook hij werd voordien ziek. Ik eindigde op een 6e plaats. Minder dan gehoopt en verwacht, maar zo is dat nu eenmaal. Dat maakte mijn dag daardoor niet minder goed. Ik verzorg de achillespees nu goed verder en hoop dat ik snel weer mijn conditie van in Bornem kan terugvinden. Ik wil ook nog even mijn ouders, trainer(s), supporters, sponsors,... bedanken voor hetgeen ze tot heden voor mij hebben gedaan. Ook wil ik die ene extra supporter van hieruit nogmaals bedanken voor de aanmoedigingen en de toffe dag die ik verder nog had!

Morgen loop ik alweer voor eigen volk, maar nu gaat de wedstrijd door in Lokeren (club waar ik bij aangesloten ben). Ik hoop er op een beter gevoel en zie dan wel waar ik beland. Het belangrijkste is nu dat ik kan verder trainen en dan zullen de prestaties wel vanzelf volgen.

Jonas

14:07 Gepost door Jonas in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.