04-02-11

Cross te Bornem..."de stap voorwaarts"

Hey

Op 23 januari nam ik nog eens deel aan een cross. Het was ondertussen al geleden van in Roeselare en ik trainde 2 maanden naar een hoger vormpeil. In de examenperiode stonden mijn trainingen op een laag pitje, maar daarna bouwde ik terug goed op. Ik voelde dat het ook op training begon te vlotten en kon enkele trainingen met Xenia (Luxem) afwerken. Het was toch wel bang afwachten hoe ik nu voor de dag ging komen. Ik had er veel zin in. Een nieuwe wedstrijd, een nieuw parcours, voor het eerst liep ik ook tegen de masters,...noem maar op. Ik was dus gemotiveerd. Ook Dirk, mijn trainer, kwam kijken. En dat deed nog eens extra veel deugd, bedankt. Ik verkende het parcours en vond het erg gevarieerd. Een snel parcours, met het nodige bochten werk, de nijdige heuveltjes, een stukje zand en enkele modder stroken, zaten in het parcours verwerkt. Ik moest 1 kleine en 4 grote ronden afwerken. Goed voor 6580m crossen.
Om 16u10 werd de start gegeven en weg waren we. Ik startte uitstekend en begon de wedstrijd op kop. Samen met Brecht De Meulenare, maakte ik het tempo in de kleine ronde. Ik vond dit een goed tempo, maar het was toch een beetje raar dat niemand kwam overnemen. Toen plots een master verschroeiend uitpakte. Niemand was bekwaam om hem te volgen. Ik legde het tempo onmiddellijk wat hoger, maar ik dacht bij mezelf "die zien we niet meer terug". Ondertussen waren we ons aan het afscheiden van de volledige groep. De achtervolgende groep bestond uit Brecht De Meulenaere, Olivier Guldentops, een master en mezelf. Brecht maakte de komende wedstrijd het mooie weer en kwam sterk voor de dag. Ik probeerde aan te klampen en volgde achteraan het groepje. Na 2 grote ronden kwam ik even mijn neus aan het venster steken, maar ik voelde dat de beste optie gewoon volgen was. Toen we de laatste ronde in gingen was er toch wel wat spanning te voelen. We waren nog allemaal samen en de overwinning was nog steeds in zicht voor mij. Dat was heel lang geleden. Ik schoof wat op naar voor, maar liet me doen in de bochten. Ik kwam hierdoor weer achteraan in het groepje en dat werd me fataal. In de laatste halve ronde versnelde de master. Olivier zat in 2e positie en kon meteen aanpikken. Ik moest eerst nog over Brecht en kon niet anders dan buitenkant bocht nemen, waardoor ik meteen 10 à 15m achterop was geraakt. Vanaf dat moment was het eigenlijk één lange spurt. Ik bleef op dezelfde afstand hangen en Brecht bleef in mijn spoor zitten. Het was nu de zaak om er hem nog af te krijgen en proberen alles uit de kast te halen om Olivier nog terug te halen. De laatste 400m voelde ik dat Brecht de rol had moeten lossen. Ik bleef gaan en kwam dichter, maar tevergeefs. Ik strandde uiteindelijk nog op 2" van Olivier. Brecht eindigde als 3e op 12" van mij, die plaats verdiende hij zeker en vast na al het kopwerk verricht te hebben. Ik was uiteraard zeer tevreden na mijn prestatie en kon nog eens van het podium proeven en een medaille mee naar huis nemen. Ook Dirk zag dat het de goede kant opgaat. Zoals ik in mijn titel reeds vermeld heb, "ik maakte een stap voorwaarts"! Ik kom terug...

Maar het geluk was van korte duur, want 2 dagen erna werd ik ziek. Ik had een virale infectie opgelopen. Ik maakte heel wat koorts, had een zware hoest en had daarbij nog eens erg veel slijm. De komende dagen kon ik niet trainen en moest ik gewoon uitzieken. Ik verloor wat kilometers en voelde dat het toch wat moeizamer verliep dan voordien toen ik mijn trainingen weer hervatte. Maar dat is nog niet alles. Ik was nog maar goed en wel begonnen met trainen en ik kreeg last van mijn achillespees. Ook hier korte ik enkele trainingen in, dus liep ik weer wat trainingsachterstand op. Ik ging langs bij dr. Kris Peeters en die wist er wel raad mee. Ondertussen kan ik weer gewoon verder trainen en hoop ik dat alles in orde komt tegen morgen op het Provinciaal Kampioenschap in Deinze. Van de pees heb ik zo goed als geen last meer. Maar is het morgen wat minder, dan is dat geen drama. Het PK is dan ook geen doel. Ik werk nu vooral verder aan de conditie en hoop tegen het BK weer een stapje voorwaarts gemaakt te hebben, dat is mijn doel. Ook blessure vrij blijven, is toch voor iedereen een doel op zich. Ik hoop dat de pees het zo houd en dat het snel achter de rug is.

Ik wens iedereen die morgen deelneemt aan het PK veel succes toe!

Jonas

12:42 Gepost door Jonas in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.