Jonas Van Loocke

Hey,

ik moet alweer mijn verontschuldigingen aanbieden omdat ik zolang op me laat wachten voor een verslag. Ik ben dan ook goed in het uitstellen van zaken ;-)
Mijn vorige bericht was geëindigd bij de cross van Lokeren. Die was heel slecht en ook de week erna voelde ik me niet zo goed. Maar de laatste 3 weken naar het BK toe waren enorm goed! Ik voelde me beter dan ooit en vloog op training. Het was een enorme verandering qua conditie die ik onderging. Ik deed trainingen waarvan ik mezelf liet verbazen. Zo liep ik mijn record op 1000m op training! Alleen dat al gaf een indicatie dat ik er terug meer dan ooit stond. Spijtig genoeg kon ik dat weeral niet laten zien op wedstrijd. Ik was helemaal klaar voor het BK, maar 5 dagen voor "D-day" raakte ik geblesseerd aan mijn scheenbeen. Dat was een zware klap. We hebben er alles aan gedaan om nog te kunnen lopen, maar tijdens de opwarming in Oostende hield ik het voor bekeken. Ik had teveel last en wou de blessure niet erger maken dan ze was. Net als vorig jaar kon ik de wedstrijd volgen langs de zijkant en zag hoe Joris en Philip een sterke prestatie neerzetten, door respectievelijk 5e en 9e te worden! Vinnie had een mindere dag, maar kon er wel voor zorgen dat we het clubklassement wonnen en zo naar het EK veldlopen mogen gaan voor clubs.
Ik kreeg dus rust voorgeschoteld en onderging enkele dagen na het BK een botscan om te weten wat er aan de hand was. Uit de botscan bleek dat ik een stressfractuur had opgelopen aan mijn linker scheenbeen. Dat betekent dus enkele weken niet lopen. Ik onderhield de conditie met fietsen, aquajoggen en in de fitness de crosstrainer te gebruiken. Op 12 april mocht ik langsgaan voor een NMR scan. Daaruit kon Kris Peeters concluderen of de blessure goed was verbeterd. Op 18 april kreeg ik te horen dat het barstje volledig was hersteld. Enkel was er nog een lichte vochtreactie te zien. Ik kreeg nog rust voorgeschoteld tot 30 april. Vanaf dan mag ik eindelijk terug beginnen lopen. Het is uiteraard aangewezen om zeer rustig op te bouwen en niet te hervallen. Na 7 weken blessureleed zal ik enorm blij zijn terug te kunnen lopen!

Van 30 juni - 14 juli gaan we op stage naar het Zwarte Woud. Pas na de stage zal ik wedstrijden beginnen lopen, tenzij ik er toch ééntje doe om te kijken waar ik sta net voor ik de stage aanvat.

Jonas

Hey,

sorry voor het lange wachten met dit verslag, maar veel zin om hierover iets neer te schrijven had ik niet.
Ik kom meteen tot de hoofdzaak en dat was dat ik een zeer slechte prestatie neerzette! Het was zeker een wedstrijd die tot mijn "slechtsten ooit" behoorde.
Het liep voor geen meter die dag. Het was de laatste dagen erg koud geweest, die dag was het niet anders. Dat speelde al niet echt in mijn voordeel. Ik liep ook verkouden, wat de prestatie toch altijd een beetje beïnvloed. Toch ging ik ervan uit dat ik een goeie wedstrijd ging lopen. Ik had het parcours verkend en had er zin in. Tijdens de opwarming had ik geen goeie benen, maar uit eigen ervaring weet ik al dat het in wedstrijd wel goed kan gaan.
Er was ook heel wat concurrentie aanwezig, wat de wedstrijd alleen maar interessanter maakte.
Ik stond aan de startlijn en zocht de binnenkant van het parcours op. Dat leek mij een goede positie, maar dan moet je wel heel snel weg zijn. Anders raak je ingesloten.
Ik kende zoals gewoonlijk een uitstekende start en kwam op kop terecht. Snel liet ik het tempo zakken en nam Lodewijk Roeygens, de latere winnaar, over. Ook Jochen (2e), Vinnie (3e), Joris (4e) en Philip (5e) staken me voorbij. Deze groep probeerde ik te volgen en dat lukte vrij aardig. De 1e kleine ronde kon ik het tempo nog aan, maar toen ik de 2e kleine ronde in ging, liep het al minder vlot. Ik zocht mijn eigen tempo, in de wetenschap dat ik de eersten niet al te ver mocht laten weglopen. Ali en Eddy kwamen bij me aansluiten en ook nog een andere junior (6e) namen over. Op dat moment had ik het al lastig en ging ik over mijn toeren. Normaal moet ik vlot kunnen aansluiten, maar toen ging het niet. Met nog 3 grote ronden te gaan, loste ik ook bij hen de rol. Ik probeerde zo dicht mogelijk aan te klampen en de vele heuvels goed over te komen, maar het ging alsmaar slechter met me. Ik kreeg ook nog eens steken aan het middenrif en dan sla je helemaal tilt. De laatste 2 grote ronden waren een hel. Ik speelde constant met de gedachte om op te geven en uit de wedstrijd te stappen, maar dat deed ik niet. Zo ben ik niet! Ik zette door. Ik kreeg daar een lesje in doorzettingsvermogen en mentale weerbaarheid. Want dat was het zeker. Mentaal was het echt heel lastig, want af en toe staken me atleten voorbij. Tot de laatste halve ronde wou ik opgeven, maar uiteindelijk liep ik mijn wedstrijd gewoon uit. Ik eindigde als 7e junior op een zeer grote afstand, maar wist alles te relativeren.

Op naar de volgende, dacht ik. Zolang ik maar kan trainen is het goed. Over trainingen gesproken, die gaan momenteel goed. Na de wedstrijd in Lokeren kende ik een slecht gevoel tijdens de trainingen, maar de laatste 2 weken gaan vlot. Dat geeft me het nodige vertrouwen naar het Belgisch Kampioenschap toe, dat doorgaat op zondag 11 maart in Oostende. Daar zullen we aan de start staan met maar liefst 81 atleten. Alle favorieten tekenen present, behalve Valere Hustin, die de korte cross verkiest en Toon Mariën, die door een blessure zijn kansen niet kan verdedigen.
Een doel op het BK plakken, ga ik niet doen! Ik heb geen al te best seizoen achter de rug, maar op training gaat het vlot. Ik hoop een top 15 plaats in de wacht te slepen, met minder zal ik erg teleurgesteld zijn. Alles wat beter is, is mooi meegenomen.

Jonas

Hey,

vorige week zondag, op 22 januari, zou ik voor de 2e keer aan de cross in Bornem deelnemen. Een mooi parcours met wat bochtenwerk, enkele langere grasstroken en enkele pittige heuveltjes waarvan één bestaande uit zand. Van die grasstroken was niet veel te bespeuren. Een groot deel bestond uit plakkerige en drasserige modder. Niet alleen dit maakte het ons lastig, maar ook de stevige wind die er stond, woekerde met onze krachten. Het 2e deel van het parcours was goed beloopbaar.
Toch had ik er best een goed gevoel bij. Ook de nodige concurrentie was aanwezig. En eerlijk gezegd was ik daar tevreden mee. Zo kan ik mezelf met hen meten. Liever zo, dan naar een enigszins makkelijke overwinning te lopen. Die dag wist ik dus dat dit een zeer moeilijke opdracht ging worden, zoniet onmogelijk. De nodige conditie om tegen de besten het vuur aan de schenen te leggen, is momenteel nog niet aanwezig. Maar ik ging er zeker en vast het beste van maken!
De start werd om 16u10 gegeven en ik kende zoals vaak een uitstekende start. Samen met Matthias Pittoors gingen we door de 1e bocht. De koppositie wou ik niet, omdat me verschuilen in een groepje de beste optie leek, om me een beetje uit de wind te zetten. Er werd eerst 1 kleine ronde afgelegd. We waren al snel met een groepje weg. Die bestond uit Toon Marien, Matthias Pittoors, Robbe Neyns, Sander Heemeryck en mezelf. Ook master Marc Verstraeten sloot nog aan. In het begin had ik geen goed gevoel en moest ik deze groep laten lopen. Nog een master, Raf Tilburgh, kwam bij me lopen en nam meteen over. Ook hem liet ik lopen. Ik zocht naar mijn eigen tempo en hoopte gaande weg een beter gevoel te krijgen. Gelukkig kreeg ik dit net op tijd om er nog een mooie inhaalrace van te maken. Na 1 kleine en 1 grote ronde te hebben afgelegd, vond ik mijn ritme. Ik ontwikkelde een goed tempo en kwam steeds dichter bij Sander en Robbe. Toon was zeer sterk en won met grote voorsprong. Ook Matthias liep iets sneller en kon de 2e plaats bij de junioren wegkapen. Ikzelf geloofde nog steeds in een podiumplaats en probeerde het gat te dichten. In de modder ging ik verbazend goed vooruit, waardoor ik steeds wat afstand kon goed maken. De 2e en 3e ronde liep ik dus weer alleen, maar Sander had ik de voorlaatste ronde te pakken. Die 4e plaats was weer van mij, maar ik wou meer. Robbe liep nog voor me uit en ik zag mijn kans. De 4e en laatste ronde ging in. Ik kwam dichter en dichter, maar op het einde zat ook ik door mijn beste krachten heen en kon Robbe de afstand behouden. De 4e plaats was van mij. Geen podium, maar ik was tevreden over mijn wedstrijd en progressie die ik had gemaakt. Ik eindigde op 9' van Robbe en op 16' van Matthias.

Mijn volgende wedstrijd gaat door te Lokeren op 12 februari. Het provinciaal kampioenschap laat ik aan me voorbij gaan en er wordt eerst nog 2 weken goed getraind, vooraleer ik de 3e week rustig kan toeleven naar de wedstrijd. Daarna volgt normaal gezien alleen nog maar het Belgisch Kampioenschap in Oostende.

Jonas

Hey,

vorige week zondag nam ik voor het eerst deel aan de cross te Hamme. Het zou mijn eerste cross van 2012 worden. Vol goeie moed ging ik het jaar van start. Dit jaar wil ik enkele stappen voorwaarts zetten en me terug vooraan in de wedstrijden handhaven. Maar dat gebeurt stap voor stap. Een klein stapje hoopte ik dus in Hamme gezet te hebben en de slechte prestatie van Ertvelde te plaatsen bij "accident de parcours".
Over parcours gesproken, het was een gevarieerde omloop. Een goed beloopbare eerste 300m met een klein pittig heuveltje. Daarna volgde wat modder en nog enkele heuveltjes met haakse bochten. Hierna kon je even 'recupereren' vooraleer je een steile afdaling recht de plakkerige modder indook. Daar moest je je evenwicht wat zoeken en vooral hopen dat je er goed doorheen kwam. Een scherpe bocht naar links zorgde ervoor dat we zo goed als tot stilstand kwamen en een hele boel modder aan onze spikes bleef hangen. Dan restte er nog een lang stuk, waar je veel snelheid kon halen, dat maakte dat we 1 van de 5 ronden hadden afgelegd. Deze ronde had ik grotendeels voor mijn rekening genomen, nadat Vinnie en latere winnaar bij de juniors, Robbe Neyns, de eerste 300m aan de kop hadden gelopen. De 2e ronde was een feit en enkele atleten versnelden onder aanvoering van master Marc Van Der Hoeven. Hij ontwikkelde een hoog tempo. Ik liet begaan. Robbe en Vinnie (2e) volgden zolang ze konden, maar losten uiteindelijk ook de rol. Voor mij liepen nog trainingmaat Ali Van Hoebroeck en Ruud Van Cauteren. Op dat moment liep ik als 4e junior. De 2e ronde liep ik alleen, maar kon ik de kloof op Ali en Ruud beperkt houden. In ronde 3 kreeg ik een dipje, zoals gewoonlijk. Ditmaal was het veel beter dan de vorige wedstrijden, wat me toch een goed gevoel gaf. In de 4e ronde kwam Eddy Van Puyvelde aansluiten en nam over. Voor mij kwam het er nu op aan om te volgen. En dat deed ik ook. Ik klampte aan. Af en toe had ik een moeilijk moment, maar kon ik me toch in het spoor van Eddy handhaven. De voorsprong op Ruud was ondertussen wel al een stukje gegroeid, maar Eddy verrichte wel goed werk door me toch zo dicht mogelijk bij hen te houden. Ali was ondertussen weggelopen van Ruud, zodat hij er alleen voor stond. Dat gaf me nog moed om er enigszins naartoe te lopen. In de laatste ronde voerde Eddy het tempo nog wat op. Ik moest mee en verbaasde plots mezelf dat mijn benen dat toelieten. Nog steeds volgde ik hem, maar op 750m van het einde maakte ik een klik. Ik ging over Eddy en versnelde. Ik zag Ruud lopen en probeerde er alles aan te doen om hem terug te halen en die 3e plaats te pakken. Ik kwam dichter en dichter en verplichtte me om telkens nog een tandje bij te steken. Ik dacht,"als je het echt graag wil, kan je er nog naartoe lopen". "Die 3e plaats is van jou". Even voelde het weer alsof ik in mijn goede oude dagen aan het versnellen was. Ik ging erg goed vooruit op het einde en dat bracht de nodige adrenaline met zich mee. Voor deze momenten doe je het gewoon. Om nog eens alles uit de kast te halen en eigenlijk op een wolk te zitten die je zo naar de tegenstand brengt. Alsof het je bijna geen moeite kost. Met nog een 200m voor de boeg had ik hem bijna te pakken. Ik dacht echt dat ik hem nog kon inhalen, maar enkele gedubbelde lopers versperden even de weg bij een versmalling, waardoor ik moest afremmen en zelfs een master wat langs de kant moest duwen. Dat is mijn doodsteek geweest. Ik was even uit dat ritme dat ik te pakken had en de afstand bleef daarna gelijk. Maar Ruud werd verdiend 3e. Ik pakte net geen medaille mee naar huis, maar mag met deze wedstrijd best wel tevreden zijn. Ik eindigde op 3' van Ruud en op 13' van trainingmaatje Vinnie. De form begint stilletjes aan te stijgen.

De volgende cross gaat overmorgen door in Bornem op 22 januari. Ik hoop er even goed te lopen als vorige week en misschien nu wel nog eens een podium plaats te veroveren. Welke dat is, zullen we dan wel zien.

P.S. de vrouw op de foto was nog bezig aan haar wedstrijd toen wij al vertrokken waren, ze is dus niet per ongeluk met ons mee gestart ;-)

Jonas

Hey,

mijn eerste verslag van 2012 is ook een feit. Wel gaat dit nog over de wedstrijd die ik op 26 december in 2011 liep. Op die dag ging de cross in Ertvelde door. Het was al een hele tijd geleden dat ik er nog eens aan de start kwam en ondertussen was het parcours al heel wat veranderd. Zo waagde ik me eerst en vooral aan een verkenning. Het was naar mijn normen, toch wel een mooi parcours met verschillende modderstukken, pittige heuveltjes, snelle gras - en aardestroken en waarbij draaien en keren niet ontbrak. Een parcours waar je op vele manieren kan weglopen van de concurrentie. Het is natuurlijk altijd hopen op een goeie dag, want als je hier slecht bent, dan kon je maar beter een schietgebedje hebben gedaan. Heel wat goeie atleten stonden bij ons aan de start. Zo kwam ik Lahsene Bouchikhi, Lodewijk Roeygens, Dorian Fintolini, Jochen Van Wabeke en natuurlijk mijn eigen trainingsmaatje Vinnie Van Puyvelde tegen. En ook de beste masters kwamen zich op 2e kerstdag met elkaar meten. Vele andere trainingpartners kwamen ook opdagen, maar starten zo goed als allemaal op de korte cross en zetten een collectief sterke prestatie neer!
Iets later was het aan mijn beurt. Om 15u40 werd de start gegeven en weg waren we. Goed voor 1 kleine en 3 grote ronden afzien. Ik mistte mijn start niet en kwam als 2e door de eerste bocht. Maar al snel voelde ik dat het opgelegde tempo toch iets te snel was voor mij. Ik liet me wat uitzakken in een 2e groepje met Vinnie en Ward Van Der Kelen. Ik volgde de 1e kleine ronde goed en een kopgroep met een stuk of 4 junioren was niet ver uit de buurt. Ik voelde dat ik niet echt super zat en dan kwam het ongelukkige voorval er ook nog eens bij. Op het einde van die eerste ronde, mistrapte ik me bij een korte, maar steile afdaling en kwam ik spijtig ten val. Ik was even de kluts kwijt en bleef een seconde of 3 liggen. Snel sprong ik weer recht en weg was ik. De benen voelden meteen een heel pak minder aan, maar ik panikeerde niet. Ik moest gewoon mijn eigen wedstrijd lopen en terug in mijn ritme geraken en proberen opschuiven. Natuurlijk gemakkelijker gezegd dan gedaan, want ik kwam nooit terug in de wedstrijd. Ik zakte steeds verder weg en had geen kracht in de benen. Ik was enorm aan het afzien enerzijds, maar aan de andere kant dan ook weer niet. Ik voelde dat ik normaal sneller kon, maar iets in mij liet dit niet toe. Een erg spijtige zaak, maar het is nu zo. De komende 3 ronden waren niet leuk om te lopen en achteraf was ik enorm teleurgesteld. Ik eindigde op een zwakke 11e plaats en liep onder mijn niveau. Na zo'n prestatie kom je wel even met beide voeten op de grond en blijf je zelfs steken. Maar je moet verder. Het was slecht, maar het kan alleen maar beteren.
2012 zette ik alvast goed in en voorlopig gaan de trainingen vrij goed. Voor mij ook al een belangrijk gegeven. Een blessure vrije winter zou misschien wel eens wonderen kunnen doen en is eigenlijk het belangrijkste. Ook al misstaat een goede prestatie nooit. Ik kijk vooruit en vroeg of laat zal ik wel beloond worden. Ik hoop een betere form te krijgen gaande weg en kijk uit naar mijn volgende wedstrijden van het seizoen. Daar wil ik mezelf toch even laten zien om dan hopelijk een goede zomer tegemoet te gaan.

Mijn eerst volgende wedstrijd gaat volgende week in Hamme door op 15 januari. Ik nam er nog nooit deel, maar heb al horen zeggen dat het er vrij slecht kan bij liggen. Het wordt (hopelijk) een leuke ervaring, waarbij ik een stijgend form peil kan ondervinden en de slechte prestatie van Ertvelde helemaal kan wegspoelen.

Jonas

Hey,

al een tijdje geleden, op 11/12/'11, liep ik mee in de veldloop te Stekene. Het zou mijn 1e regionale cross worden. Ik keek er naar uit en hoopte 2 weken later, na mijn slechte prestatie in Roeselare, een beter gevoel te krijgen in de wedstrijd en gewoon beter te presteren.

Ik verkende het parcours samen met de 2 masters van dienst, Eddy Van Puyvelde en Ali Van Hoebroeck. We merkten meteen dat het er vrij snel bij lag met hier en daar wel wat kleverige modder. De omloop was ook smal op sommige plaatsen en de trappen die in het parcours zaten verwerkt, waren een dood punt in de wedstijd. Het tempo werd er daar helemaal uitgehaald. Voor de aanvang, omdat je enorm moet afremmen, maar ook als je boven bent is het toch even naar adem happen. Ook de wind speelde in de lange rechte stukken een rol. Het was belangrijk om uit de wind te zitten als je in een groepje liep. Dan zou je zeker krachten sparen die je op het einde nodig hebt. Helaas draaide dat bij mij iets anders uit.
De start werd om 15u gegeven. Ik startte uitstekend en had eigenlijk meteen een beter gevoel dan de voorbije wedstrijden. Ik kwam als 2e de eerste bocht door na Pieter Claus. Hij liet het tempo meteen zakken. Ook ik hield in, maar dat was van zeer korte duur. Want enkele seconden later stormde Kurt Maenhout ons voorbij. Voor mij het teken om te volgen. Na 300m gevolgd te hebben, liet ik hem lopen. Zijn tempo lag té hoog en hij werd uiteindelijk de winnaar bij de masters. Tot mijn verbazing had ik een gaatje bijeen gelopen. Ik liep dus mijn eigen tempo verder, maar voelde wel al dat ik iets te snel gestart was. Met een betere form, zou dit geen probleem zijn, maar die is voorlopig nog niet aanwezig. 2 andere masters, die ook een hoog niveau halen, kwamen bij mij aansluiten en namen over. Ik volgde even, maar liet hen ook al snel lopen. Zo liep ik 3 ronden alleen verder. Dat kostte me heel wat krachten, maar ik was al tevreden dat ik mijn andere concurrenten voor kon blijven. Toen de laatste ronde in ging, was het beste er wel vanaf en moest ik noodgedwongen Solomon bij me laten komen. Het was toen nog iets meer dan een halve ronde. Ik probeerde aan te klampen, maar tevergeefs. Hij was te sterk en ik had teveel krachten verspild in het begin van de wedstrijd. Gelukkig kon ik mijn 2e plaats veilig stellen. Ik was tevreden dat het beter ging dan voordien en de conditie blijft in stijgende lijn gaan. Wel spijtig dat ik de laatste halve ronde mijn overwinning zag verdwijnen. Ook mijn trainer, Tom, was tevreden. De te snelle start had me de overwinning gekost. Ik vond dit uiteraard niet erg, want soms moet je risico's durven nemen.

Nu is het aftellen naar maandag 26 december. Dan gaat de cross te Ertvelde door. Ik hoop er weer iets beter voor de dag te komen en te zien dat de conditie de goede kant op gaat.
Xavier Rondas, die voor eigen club, ook aan de start zal komen van de cross te Ertvelde, schreef nog een artikel over mij in Het Laatste Nieuws. Zeer wel bedankt Xavier! (artikel volgt later)
Ik wens jullie alvast prettige feestdagen toe en een gelukkig nieuwjaar!

Jonas

Hey,

27 november werd een teleurstelling, zowel voor de atleten als voor de trainers. Op die dag vond de Lotto CrossCup in Roeselare plaats. Daar worden, traditiegetrouw, de EK tickets uitgedeeld. Op een EK ticket hadden we niet gerekend, maar wel op een mooie en goede prestatie. Spijtig genoeg bleef die uit. We hadden goed getraind en met enkele specifieke trainingen zou de conditie een stuk beter moeten zijn. Joris liep uiteindelijk nog vrij goed op niveau. Maar Vinnie, Philip en ik deden dat helemaal niet. Het was een erg spijtige zaak dat we alle 3 ondermaats presteerden, maar het is nu eenmaal zo.
De dag voor Roeselare was misschien al een voorteken dat het niet mijn wedstrijd ging worden. Ik was heel erg moe en meestal is dat toch geen goed teken, aangezien je dan uitgerust zou moeten zijn. De dag zelf voelde ik me wel goed en had ik er een goed oog in. Blijkbaar draaide dat in de wedstrijd anders uit.
Ik startte goed, maar na 100m voelde ik al dat het vierkant liep. Ik liep meer in de achterste gelederen van het pak en kon niet echt opschuiven. Ik kon geen tempo ontwikkelen en had het erg lastig. Ik moest zwoegen en mijn loopstijl was ook niet wat ik gewend was. Na 2 van de 4 ronden te hebben afgelegd, kwam ik er even door en kon ik een plaats of twee winnen. Dit verhaal was van korte duur, want een halve ronde later, begonnen de benen al tegen te werken. Ik heb dan verder gewoon mijn uiterste best gedaan, maar meer zat er blijkbaar niet in. Ik eindigde op een 21e plaats. Net achter trainingsmaatje Vinnie en net voor m'n ander maatje Philip. Joris kaapte de 17e plaats weg. Ik kon deze slechte prestatie snel relativeren en achter me laten, want daar je energie in steken is niet de bedoeling.

Daarna trainden we goed verder. Toch bleef ik me de hele week iets minder goed voelen. De trainingen liepen toch ook niet zo lekker en vorige week zondag werd ik tijdens de training wat ziekjes. Misschien hebben we voor mijn mindere prestatie de oorzaak wel gevonden. Ik had een dag of 2 diarree, maar ondertussen ben ik weer helemaal genezen. Het gevoel op training is dan ook stukken beter. Alleen is het nu hopen dat dit zal leiden tot een betere prestatie in de wedstrijd. Dit zal ik snel genoeg te weten komen, want overmorgen neem ik deel aan de cross te Stekene. Laat ons hopen dat het daar een stuk vlotter loopt en ik een mooie prestatie mag neerzetten. Het zou dan ook zekerheid bieden voor mijn slechte prestatie in Roeselare.
Vinnie en Philip lopen even niet, omdat de examens voorrang krijgen. Joris loopt dit weekend ook niet. Hij start volgende week in Brussel.
Na Stekene volgt normaal nog Ertvelde op 26 december, maar dat is voor later.

Jonas

Hey,

op zondag 6 november ging de 1e individuele manche van de Lotto CrossCup door. Deze ging van start in Mol, waar zand het merendeel van het parcours dekt. Om 15u25 mocht ik bij de junioren aan de start treden. Maar eerst en vooral werd er goed opgewarmd in het gezelschap van mijn teammaten, Vinnie en Philip. Joris was er niet bij, die liep een week eerder in Zwijnaarde en won overtuigend! Ik had het parcours in het bos even verkend en wist meteen dat dit een zware weerstandscross ging worden. In het zand heb je geen tijd om te recupereren. Eenmaal je uit het zand komt, hoop je toch om enigszins weer even op je positieven te komen, maar dat is niet het geval. De ondergrond in het bos is zeer snel, waardoor je daar aan een hoog tempo moet blijven lopen. Het is dus, voor degene die nog niet zwaar hebben getraind, geen spek voor de bek. We wisten op voorhand dat de cross in Mol geen superresultaat met zich mee ging brengen. Van Tom en Dirk kreeg ik zowel voor als tijdens de wedstrijd enkele richtlijnen mee, maar die dag had het allemaal niet veel zin. Het enige deel in de wedstrijd waar ik me goed voelde was de start. Daar volgde ik de eerste 200m goed en liep attent mee voorin. Daarna kan ik eigenlijk heel kort zijn over mijn wedstrijd...die vond ikzelf slecht. Ik had geen goed gevoel en kwam pas als 24ste over de eindmeet.
We moesten 4 grote ronden afleggen, waarbij ik telkens enorm veel moeite had om te volgen. Al heel snel moest ik de rol vooraan lossen en daarna zakte ik weg in het pak. De eerste 2 ronden stak ik nog enkele atleten voorbij, daarna was het gewoon aanklampen. Ik probeerde mijn 22ste plaats veilig te stellen, maar in de laatste halve ronde kwamen me nog 2 Nederlanders voorbij steken. Ook hier kende ik hetzelfde verhaal. Ik klampte aan, maar kon niet meeversnellen met hen de laatste 300m. Even later kreeg ik de uitslag in mijn handen en zag dat er nog heel wat werk aan de winkel is. Ik werd 15e Belg, maar weet dat er nog een pak goeie atleten niet aan de start stonden in Mol. Toch blijft deze mindere prestatie zeker niet in mijn hoofd hangen, omdat we weten dat deze cross geen waardemeter is.

De volgende wedstrijd vindt plaats in Roeselare, waar de concurrentie immens groot zal zijn. Het is uiteraard geen doel om daar heel goed te presteren, in tegenstelling tot volgend jaar. Dan zou ik me wel willen plaatsen voor het EK veldlopen. Nu wil ik er iets beter voor de dag komen dan in Mol.

Jonas

Hey,

op 23 oktober is het winterseizoen traditioneel op gang geschoten met de Lotto CrossCup Relays. Deze gingen door aan de Blaarmeersen te Gent. De Relays staan erom bekend een mooie en spannende namiddag atletiek te brengen, waarbij niet de individuele, maar de teamprestatie telt. Het is een leuke opwarmer die de teamgeest bevorderd. Toch startten Vinnie Van Puyvelde, Philip Cortvriendt en ikzelf met ambitie. Samen wilden we proberen een podiumplaats te bemachtigen.
Dit jaar werd het ook eens iets anders voor mij, want voor het eerst moest ik starten. Ik zou dus de 1000m voor mijn rekening nemen. Daarna zou ik de stok aan Vinnie overhandigen (1500m) en Philip zou de 3000m lopen. Om 15u30 was het zover. Ik ging mijn eerste wedstrijd als 2e jaars junior aanvangen. Samen met nog 35 andere teams werd ik aan de startlijn geroepen. Daar stonden we nog even te wachten toen heel plots de start werd gegeven. Ik wist van niets. De startter had niets gezegd, waardoor ik mijn start compleet had gemist! Ik werd ook nog eens helemaal weggeduwd en mijn borstnummer hing ook al voor de helft los. Van een slechte start gesproken. Ik was als voorlaatste weg en probeerde in de eerste 150m zo snel mogelijk op te schuiven nu het nog kon. Toen het parcours smaller werd, moest ik me inhouden en zoeken waar en hoe ik eventueel kon voorbij steken. Hier en daar wurmde ik me er tussen en pakte ik de buitenbocht om zo enkele plaatsen te winnen. Ik ging van plaats 35 naar plaats 27, maar zat nog veel te ver. Er kwam een scherpe bocht van 180° aan, waardoor iedereen naar buiten uitweek, om zo hun bocht goed aan te snijden. Ik zag mijn kans om de binnenkant te nemen en iets moeilijks te proberen. Ik stak op dat moment zeker 10 atleten voorbij en kon me rond plaats 15 nestelen. Daar volgde ik even. Toen ik het lange rechte stuk inging, schoof ik naar plaats 11 op. Ondertussen had ik al heel wat krachten verspeeld en was het beste ervan af. Ik probeerde die plaats te behouden, maar de zandstrook stak daar een stokje voor. Daar begonnen de benen te verzuren en kon ik niet meer doen dan volgen. Er staken me 2 atleten voorbij, maar ik kon zelf ook nog één plaatsje opschuiven. Eenmaal je uit de zandstrook komt, is het niet ver meer. In de laatste rechte lijn spurtte ik naar Vinnie en ik kon mijn 12e plaats behouden. Al bij al had ik niet slecht gelopen na mijn inhaalrace, maar er had meer in gezeten. Nu was het aan Vinnie om het verschil iets kleiner te maken en dat deed hij ook. Hij presteerde zeer sterk en kon met de snelste individuele tijd opschuiven naar de 7e plaats. Daarna kon Philip tonen waarom hij tot het HPRTeam mocht toetreden. Philip kon aansluiting maken met een groepje en nam daar zelfs de koppositie van. Spijtig genoeg kende Philip een off-day en moest hij nog een handvol atleten laten passeren. Samen behaalden we uiteindelijk een 9e plaats. Spijtig genoeg hebben we onze ambitie niet kunnen waarmaken. Volgende keer beter!

Nu is het afwachten wat de cross in Mol zal brengen. Daar gaat de eerste individuele manche van de Lotto CrossCup door. Hopelijk raak ik daar iets beter door het zand en kan ik er mijn conditie testen. De trainingen gaan tot nu toe best goed, maar zwaar hebben we nog niet getraind! Het zal dus afwachten worden. Het doel is om later op het seizoen goed te zijn, nu is dat nog geen prioriteit. Maar elke mooie prestatie is welkom ;-)

Jonas

Hey,

na mijn korte, maar geslaagde zomer nam ik even rust. Daarna bouwde ik rustig op. In die opbouw vroeg Tom me om zijn 1e grote prijs "Tom Van Hooste" mee te lopen. Zo gezegd, zo gedaan. Op 25 september stond ik te Klein-Sinaai aan de start van de 10km. Het was prachtig weer, misschien zelfs iets te warm, maar je hoorde mij niet klagen. Ik had er zin in om een pittige training af te werken. Het doel was om een tempo tussen de 3'30 - 3'35/km aan te houden. Dit in het gezelschap van Tom. Hij zou me de eerste ronde (5km) bijstaan, daarna zou hij het "hazenpad" kiezen. Ik was ruim op voorhand en kon genieten van de voorgaande wedstrijden. Het was tof om te zien en de organisatie verliep van een leien dakje, chapeau! Om 14u30 was het dan aan mezelf om van start te gaan. Ik was meteen goed vertrokken. Al snel moesten Tom en ik een groepje van een man of 4 laten gaan. We liepen een stevig tempo en de 1e kilometer haspelden we af in 3'20. Dat was een beetje aan de snelle kant en dat voelde ik ook. Ik had geen al te beste dag en het gevoel was ook niet echt goed. Toch bleef ik Tom volgen. Hij liet het tempo wat zakken en zo kon ik even zoeken naar een beter gevoel. De eerste 5km kwamen we door in 17'45. We liepen dus op een goed tempo. Op dat moment lagen we 2e en 3e van de 10km, want ook de 15km vond op hetzelfde moment plaats. We hadden een achterstand van 43' op de 1e loper (Kevin) van de 10km. Tom was zo vriendelijk om me bij te staan tot de 6km. Daarna haalde hij verschroeiend uit en ontwikkelde hij een enorm hoog tempo. Ik probeerde me wat aan zijn tempo op te trekken en kon zo stapje voor stapje dichter bij Kevin komen. Ik had het toch wel lastig en ging diep om Kevin bij te halen, maar ik kon niet veel dichter komen. Ik eindigde uiteindelijk als 3e in het algemeen klassement, maar kon bij de juniors de overwinning binnenhalen! Ik haalde de eindstreep na 35'37. Ik liep dus aan 3'33 - 3'34/km. De pittige training was geslaagd, maar er is nog heel veel werk aan de winkel voor het komende cross seizoen. Tom mocht zijn eigen grote prijs op zijn naam schrijven en was uiteraard tevreden. Van hieruit wil ik toch nog even een oproep doen om er volgend jaar zeker bij te zijn, want het is de moeite waard!

EKIDEN:

Enkele weken later gaan de trainingen al beter en ook het gevoel is in stijgende lijn. Daarom gingen we met een gemixte ploeg binnen de club van start op de Ekiden te Brussel. Deze wedstrijd ging door op 15 oktober. Het is een aflossing tussen 6 atleten, waarbij iedereen samen een afstand aflegt van 42,195km. Het was eens iets anders en het leek me wel tof. Nog nooit eerder had ik aan de Ekiden deel genomen. Het parcours was dus voor mij onbekend. Ik zou als 6e en laatste loper van start gaan en de 7,195km voor mijn rekening nemen. Ik kreeg van Vinnie Van Puyvelde het lint en ging er vandoor, maar toch met enige reserve. Ik had de opdracht gekregen van Tom om me in de eerste wedstrijd helft wat rustig te houden en om daarna goed door te gaan. Ik wist al snel hoe lastig het ging worden, want het parcours had heel wat stevige hellingen in petto voor ons. Samen met een andere clubgenoot streden we voor de eer. Wij (AVLO 1) tegen de ouwe rotten van de club (AVLO masters). Het ging er hard aan toe en ik stemde mijn wedstrijd een beetje af op mijn metgezel. Ik had er geen idee van wat me nog te wachten stond en liep dus steeds met een tikkeltje reserve. Toen ik me herkende, nam ik resoluut de kop en legde ik het tempo hoog. Het was toen nog ongeveer 1km tot de finish. Ik kon hem losgooien en zo wisten we de 1e plaats bij de gemengde clubteams in de wacht te slepen! In het algemene klassement eindigden we als 21e op ik denk zo'n 950 teams. Mijn 7,195km haspelde ik af in 24'10. Ik had aan 3'22/km gelopen en was er tevreden mee. Zeker als je het parcours bekijkt. Ik ben ervan overtuigd dat ik met enige parcours kennis nog een stukje sneller kon dan mijn huidige tijd. Het was een toffe namiddag sporten en ondertussen hebben we de conditie ook nog eens kunnen testen. Het loopt al stukken vlotter, maar het is niet de bedoeling dat ik meteen bij de seizoensstart erg goed loop. We bouwen verder op en kijken hoe alles verder verloopt.

Deze week wordt het cross seizoen echt op gang geschoten met de CrossCup relays te Gent die doorgaan op 23 oktober. Daar probeer ik samen met Vinnie Van Puyvelde en Philip Cortvriendt een mooie prestatie neer te zetten. Daarna kan ik me op 6 november een eerste keer individueel testen aan het zilvermeer in Mol en zijn we vertrokken om hopelijk mooie prestaties neer te zetten de rest van het winterseizoen.

Jonas

Hey,

op zaterdag 20 augustus vond mijn laatste wedstrijd van het zomerseizoen plaats. Ik ging van start op de 3000m. Het was die dag eens prachtig weer en uitstekend om mijn tijd van vorige week in Kessel-Lo te verbeteren. Ik voelde me de dagen ervoor niet super en de dag zelf ook niet, maar ik weet ondertussen dat je wedstrijd dan wel nog heel goed kan zijn. Met die gedachte kwam ik aan de start. Ik kwam in de 1e van de 2 reeksen terecht. We hadden al gezien dat de 2e reeks te traag voor me zou zijn, gelukkig zat ik in de 1e. Ik moest proberen achteraan te volgen, want iedereen in mijn reeks had al sneller dan mij gelopen. Ditmaal zou ik proberen rondjes van 70' à 71'/400m te lopen.
Ik was goed weg en liet me tot helemaal achteraan de groep uitzakken. Na 200m kwam ik in 34' door en na 400m in 69'. Ik vond dit meer dan snel genoeg en volgde nog steeds zoals Tom me had gezegd. Ik bleef tot 800m volgen. Daarna voelde ik dat het te snel ging. Ik had pech dat iedereen het voor mij te snelle tempo volgde en ik liet een klein gaatje vallen. Ik volgde nu op een meter of 3 - 4 van de rest en kwam de 1e km door in 2'52! Dat was uiteraard veel te snel. Daar had ik al krachten verspeeld, die ik later in de wedstrijd goed zou kunnen gebruiken, maar ik ging door. Ik bleef op diezelfde afstand volgen, maar moest een ronde later steeds wat meer terrein prijs geven. Mijn 2e km had ik gelopen in 3'04. Ik was heel wat trager gaan lopen, maar viel niet stil. Een 2-tal atleten voor me hadden zich duidelijk ook mispakt aan het tempo en ik kon stelselmatig dichterbij komen. De laatste 2 ronden kreeg ik het enorm moeilijk. Ik gaf niet op en ging mijn laatste ronde in. Ik zag 7'47 verschijnen. Dat was 3 seconden trager dan in Kessel-Lo, dus ik wist al hoe laat het was. Een record zat er niet meer in. Het beste van mijn krachten was op en ik kon niet echt meer versnellen. Dat had ik dus te danken aan mijn eerste kilometer die te snel was. Ik had de finish bereikt en liet een tijd optekenen van 8'57"22. Ik was nog best tevreden hiermee, gezien de wedstrijdomstandigheden, want ik liep helemaal alleen naar die tijd. Ik had pech gehad vandaag. Er was geen goede reeks voor me. Maar zo is dat nu eenmaal. We weten dat een tijd van 8'48 er in zit.

Nu kan ik genieten van mijn 2 weken lange rustperiode en daarna bouwen we weer op voor het winterseizoen. Dat zal ik aantreden als 2e jaars junior. Ik kijk er eerlijk gezegd al erg naar uit.

Jonas

Hey,

eergisteren vond in Kessel-Lo mijn voorlaatste wedstrijd van het seizoen plaats. Ik ging hier van start op de 3000m. Het was ondertussen al 2 jaar geleden dat ik een 3000 liep. Daarom hoopte ik alvast om mijn record (9'12"81) toch scherper te stellen. Mijn doel was om onder de 9'00 te gaan, maar ik zou toch graag 8'55 gelopen hebben. Dus ging ik er maar het beste van maken en proberen rondjes te lopen van 71' à 72'/400m.

We waren mooi op tijd aangekomen en konden ons zo nog even op ons gemak zetten. Meestal is het dan een beetje gokken wanneer ik moet gaan opwarmen. Ditmaal zaten ze mooi op schema en kon ik om 20u30 vertrekken. De opwarming verliep vlot en ook nu kwam ik Jonas Sergooris tegen. Samen met mijn trainingsmakker kon ik verder opwarmen. De benen begonnen goed aan te voelen en ik bleef nog even in beweging. Ik kreeg nog enkele richtlijnen van Tom mee en nog een belangrijke van Dirk. Daarna mocht ik dan mijn spikes aantrekken om in reeks 2 van het naprogramma te starten.
Rond 21u30 was ik vertrokken om 7 en een halve ronde af te leggen. Ik startte goed en liet me dan uitzakken tot bij de laatsten van de groep. Na 200m kwam ik door in 34' en na 1 ronde zag ik 1'10 wegtikken. Ik zat dus mooi op schema en kon achteraan een groepje van 5 man volgen. We bleven constant op een perfect tempo lopen en ik zat uitstekend. Het tempo dat werd ontwikkeld lag me wel en na 1km had ik als doorkomsttijd 2'56. Ik was aan een prachtige wedstrijd bezig, maar moest dit tempo wel nog even zien aan te houden. Het bleef goed gaan, maar zag onderweg dat we enkele secondjes moesten prijsgeven. Onze doorkomsttijd na 2km was 5'56. De 2e km had ik afgewerkt in 3'00. Nog steeds was ik goed bezig en ik klampte nog altijd aan. het groepje werd nu uitgedund naar 3 man, waaronder mezelf. Ik nestelde me in 2e positie en voelde dat er nog wel iets op zat. Met nog 650m voor de boeg nam ik over en legde het tempo iets hoger. De anderen konden aanpikken en kwamen op 450m van het einde weer voor mij lopen. Nu moest ik meegaan met hun tempo en dan eventueel nog proberen te versnellen. Mijn laatste ronde was ingegaan en ik keek nog even op de chrono. 7'44 zag ik verschijnen. Ik kon volgen en versnelde nog wat op 275m van het einde. Ik ging nu voluit en stak de laatste 200m nog een extra tandje bij. Ik zag 8'20 verschijnen. Ik was onderweg naar een prachtige tijd. De chrono tikte onderweg verder en ik zag 8'50...8'51. Ik was er, totaal uitgeput moest ik even bekomen. Ik wist wat ik ongeveer had gelopen en was super tevreden. Zo'n tijd had ik niet meteen verwacht. Na het loslopen wisten mijn supporters te vertellen dat mijn eindtijd en nieuwe persoonlijke record 8'51"40 bedroeg! Ik verbeterde mijn 2 jaar oude record met 21 seconden.

Mijn volgende en laatste wedstrijd van het seizoen gaat door op de B-meeting in Huizingen waar ik ook aan de start kom van een 3000m. Daar zal ik trachten mijn record nog ietsje scherper te stellen, al zal dat een moeilijke opgave worden! We zien wel wat het wordt...

Jonas

Hey,

op zaterdag 6 augustus stond in Ninove een 1500m gepland. Mijn laatste van het seizoen. Dus wou ik nog even bewijzen dat ik weer aan de betere hand ben en stilletjes aan mijn plaats in het atletiekwereldje terug aan het veroveren ben.

In Ninove zat het weer niet echt mee, de regen viel met bakken uit de lucht. Maar er kon nog veel veranderen. Tijdens de opwarming was het nog aan het regenen en ik had het in het begin toch wel wat koud. Blijkbaar kwam onze opwarming weer te vroeg, aangezien er nog heel wat reeksen volgden en er een elektrische panne was. Daarom riep Tom ons terug. Pas om 22u15 konden we goed en wel gaan opwarmen. Het was ondertussen gestopt met regenen en de wind was gaan liggen. Al bij al goede weersomstandigheden. De opwarming met Jonas Sergooris verliep vlot en de benen voelden wel oké aan, maar niet echt om te zeggen super. Ik startte in reeks 3 van het naprogramma en hoopte om onder de 4'10 te gaan.
De start werd gegeven en ik was uitstekend weg. Ik liet me wat uitzakken tot halfweg het pak en volgde daar het tempo. Ik kwam na 400m door in 65' wat nu wel beter was in tegenstelling tot Gent. Tijdens de wedstrijd voelde ik al dat ik beter was dan vorige week en ik kon nog steeds het tempo goed volgen. Na 700m kwam ik door in 1'56, maar in de voorlaatste ronde gaf ik teveel terrein en tijd prijs. Want toen ik de laatste ronde inging, zag ik 3'04 verschijnen. Deze had ik duidelijk te traag gelopen. Ik verloor het contact met de eersten van de groep, een foutje waar ik in de toekomst nog kan aan werken. Ik had ook wat meer moeten durven meegaan, nog een tip die ik kan onthouden voor de komende wedstrijden. Achteraf bekeken mocht ik die 2sec tussen de 900m en de 1100m nooit verloren hebben.
Nu terug naar de wedstrijd...ik voelde me nog vrij goed en begon na 300m mijn tempo te verhogen. Ik haalde nog tal van atleten in en de laatste 200m begon ik aan mijn eindspurt. Deze ging zeer goed en ik kwam over de finish in een tijd van 4'08"74! Dan toch...ik kon na een kleine 2 jaar van blessureleed eindelijk mijn record verbeteren. Ik was er erg tevreden mee, maar weet toch dat er nog meer inzit (4'05 - 4'06). Het was voor mij een hele opluchting om nog eens een tijd op de piste te verbeteren. Het ziet er goed uit voor volgend seizoen, want als ik zo kan voortdoen zal ik normaal wat progressie maken. Maar dat is voor later...

Nu is het uitkijken naar 13 augustus. Daar zal ik deelnemen aan de flanders cup te Kessel-lo, waar er een 3000m op mijn programma staat. Ik zal er proberen een tijd rond de 8'55 te lopen. Dit wordt mijn voorlaatste wedstrijd van het seizoen. Daarna zal ik nog deelnemen aan de B-meeting in Huizingen waar ik ook van start zal gaan op de 3000m. Deze gaat door op 20 augustus.

Jonas

Hey,

eergisteren nam ik deel aan de 1500m in Gentbrugge. Daar vond voor het eerst de flanders cup plaats op de vernieuwde mondo piste. Het werd mijn eerste race na een half jaar geen wedstrijden te hebben gelopen. Wel liep ik 29 mei eens in Lokeren, maar deze was totaal niet voorzien, dus hou ik met die wedstrijd geen rekening. Daarom was het nu mijn eerste "echte" optreden. Ik had er zin in! Het was al zo lang geleden en na de hoogtestage begon de conditie stilaan terug te komen. Mijn doel was om meteen mijn record te lopen, want als alles meezit moet een tijd tussen de 4'07 en de 4'09 er wel inzitten. Maar het draaide enigszins anders uit...

Daar aangekomen zagen we meteen veel volk en was het even afwachten om te weten of ze nog op tijdschema zaten. Dirk wist ons te vertellen dat ze al 25' vertraging hadden. Tijd genoeg om ons op te warmen. Rond 18u50 vertrokken Vinnie en ik voor de opwarming, maar dat bleek nog te vroeg. Na de opwarming was het duidelijk dat het nog even kon duren vooraleer wij mochten vertrekken. Het beste wat we konden doen, was ons warm houden. Iets later wist ik dat ik in reeks 6 moest lopen. Vinnie startte in reeks 5 en wist zich naar een mooie tijd te lopen. Niet de gehoopte tijd, maar dat was heel normaal. De temperatuur zat niet mee en door de opwarming die volledig uit de hand liep waren er geen echte topprestaties mogelijk. Daarna was het aan mij, maar ze hadden nog eens een reeks 4x400m tussengestoken ook, waardoor het nog eens een kwartier uitliep. Meer dan een uur later dan voorzien mocht ik dan van start gaan.
Ik startte uitstekend, maar na 250m voelde ik dat het te snel ging. Ik kon me moeilijk zomaar laten uitzakken en volgde nog tot 450m. Daarna was het genoeg geweest voor me, ik liet me wat uitzakken en volgde in de achterste regionen het tempo. Mijn eerste ronde kwam ik in 63' door, wat dus duidelijk wat te snel was. Met nog 2 ronden voor de boeg, zag ik dat ik nog steeds op schema zat. Maar toen ik de laatste ronde inging en de bel luidde, was dat niet meer het geval. Ik probeerde nog wat te versnellen en dat lukte vrij aardig. Ik kwam als 10e in mijn reeks over de meet in een tijd van 4'12"50. Gezien de omstandigheden, mag ik best tevreden zijn met mijn tijd. Het was dan ook mijn eerste optreden na maanden afwezigheid. Ik liep net geen record, want bleef er 29/100 boven.

Nu is het uitkijken naar 6 augustus, waar ik ook een 1500m zal lopen. Deze gaat door in Ninove op de flanders cup. Daar zal ik proberen sneller te lopen en een tijd onder de 4'10 te realiseren. Dat moet binnen mijn mogelijkheden liggen. We zullen wel zien wat het wordt, maar ik denk en hoop zelf op sneller. Ik weet dat er meer inzit...

Jonas

Hey,

De stage die doorging in Zwitserland zit er spijtig genoeg op! We verbleven daar van 2 - 16 juli en hebben er uitstekend kunnen trainen, maar er werd ook tijd vrij gemaakt voor rust en ontspanning. Zo maakten we eens een uitstap naar Livigno en gingen enkele atleten met de bergliftjes naar boven om daar een wandeling te maken. Het was er prachtig weer op enkele regenbuien na. De sfeer was er goed en ik kijk al uit naar mijn volgende hoogtestage!
De eerste dagen stonden in het teken van de aanpassing aan de hoogte, pas daarna konden we enkele zwaardere trainingen afwerken. Het meerendeel van ons programma bestond wel uit duurlopen. De aanpassing aan de hoogte verliep vrij vlot en na enkele dagen stond er dan ook eens iets anders op het programma dan een duurloop. Mijn piste trainingen heb ik perfect kunnen afwerken en ook de tempo lopen verliepen naar wens. De conditie is aan de betere hand, maar top is ze zeker nog niet. We werken er aan verder, maar het ziet er weer rooskleuriger uit. Ik ben eens benieuwd hoe ik zal reageren op de stage, hopelijk met een positief effect.
Het is een ervaring om nooit te vergeten. Ik leerde ook mijn teamgenoten beter kennen en de groepssfeer was dik in orde, maar een meningsverschil is nooit uitgesloten he. Ook de trainers, Dirk De Maesschalck en Tom Van Hooste, stonden ons met raad en daad bij en onze kinesist van dienst, Stany Rogiers, deed zijn werk naar behoren. Ik wil hun van hieruit nogmaals bedanken!

De eerste wedstrijd die ik zal lopen gaat door in Gent. Daar loop ik op de Flanders Cup een 1500m. Ik heb momenteel geen idee van mijn kunnen, maar een recordverbetering (4'12"31) zit er wel aan te komen. Ik hoop dan ook om deze tijd iets scherper te stellen.

Jonas

Hey,

mijn winterseizoen zat er vervroegd op en ik bleef verder sukkelen met mijn achillespees blessure. Het wou maar niet over gaan. Maar een week of 6 geleden had ik voor het eerst geen last meer! Ik was echt opgelucht en hoopte nu weer vertrokken te zijn. Dat bleek ook zo, want momenteel gaat het weer goed met me. Ik kan weer vlot mijn duurlopen afwerken, maar dat is dan ook bijna het enige wat ik de laatste maand en een half heb gedaan. Ik heb nog maar enkele tempo lopen achter de rug en 2 piste trainingen. Dus de conditie kan nog niet goed zijn, maar toch is ze al een heel stuk beter dan 6 weken geleden, toen 6km rustig lopen lastig was!
We hadden dan ook besloten om rustig verder op te bouwen en pas na de stage, eind juli dus, een wedstrijd te lopen, maar dat verliep toch enigszins anders.
Tom belde me de dag voor de wedstrijd op en Berten had hem gevraagd of ik nog kon hazen op de D-reeks 1500m. Ik viel even uit de lucht, want ik had gewoon door getraind, zonder af te bouwen. Maar ja, om te hazen kan dat nu niet zoveel kwaad. Het was de bedoeling dat ik 1000m liep op tempo 2'50. Goed voor een eindtijd van 4'15. Van Tom mocht ik gerust hazen en dat deed ik dan ook maar. Toen ik me had aangemeld, bleek dat er al een haas voorzien was en ik dus voor niets naar Lokeren was gekomen. Ik mocht van Berten anders wel de 1e km hazen op de 5000m. Maar dat zag Tom liever niet gebeuren en daarom besloot hij dan maar om mij gewoon wedstrijd te laten lopen. Totaal onverwacht dus kwam ik aan de start in de D-reeks op 1500m. Ik wist totaal niet wat ik kon verwachten en ging er het beste van maken. Ik had nu ook totaal geen druk, wat een speciaal gevoel heeft op de dag van een wedstrijd. Ik moest er eens goed om lachen dat ik nu plots ging lopen en vertrok dan maar voor me te gaan opwarmen.
Ik was klaar voor de start en zag in de reeksen voor me al enkele leeftijdsgenoten aan het werk. Ze deden het goed, maar je zag dat er best veel wind stond. Ik startte uitstekend en liet me uitzakken naar de 4e positie. Zo bleef ik goed volgen tot 950m. Vanaf dan kreeg ik het iets moeilijker en moest ik wat terrein prijs geven. Toch verzwakte ik niet echt veel en kon ik vrij goed mijn tempo blijven aanhouden. Ik eindigde uiteindelijk 5e in mijn race met een eindtijd van 4'20"68. Niet goed voor wat ik normaal zou moeten kunnen, maar voor hetgeen ik nog maar getraind heb, een prestatie die er wel mag zijn. Ik weet nu wat ik waard ben en nu is het kwestie van verder op te bouwen om dan hopelijk na de stage in Zwitserland enkele betere prestaties te laten optekenen.

Jonas

Hey

Hier ben ik eindelijk nog eens.
Na de cross in Bornem was ik erg blij dat het weer de goede kant op ging. De conditie van voorheen was er terug, maar zoals ik eerder al zei, werd ik 2 dagen later ziek en moest ik noodgedwongen mijn loopschoenen 4 dagen opbergen. Ik nam mijn trainingen meteen hierna op, wat niet het verstandigste was. Maar ja...je wilt zo snel mogelijk de trainingen hervatten en zorgen dat de conditie blijft stijgen. Ik was net weer zo goed op dreef, maar het mocht niet zijn. Ik raakte geblesseerd aan mijn achillespees. Ik bleef zo een tijd doortrainen omdat het mocht van dr. Kris Peeters. Het ene moment was het beter, het andere dan weer slechter, vooral na een zwaardere training. De dag voor de wedstrijd in Lokeren (12 februari) hebben Tom en ik beslist om de wedstrijd over te slaan om de achillespees wat te sparen. Ik kon nog altijd blijven doortrainen, maar voelde zelf aan dat ik zo niet kon blijven doorlopen. Op 21 februari ging ik terug bij dr. Peeters. Op dat moment stopte voor mij het winterseizoen... jammer maar helaas. Ik moest het nu heel rustig aan doen... tot eergisteren, want dan consulteerde Kris dat mijn blessure genezen was! Ik doe het nu nog een kleine 2 weken rustig aan en begin dan aan de opbouw voor het zomerseizoen. Hopelijk blijf ik nu gespaard van blessures en kan ik eens tonen wat ik in mijn mars heb.

Deze zomer zal ik wat verschillende afstanden lopen, maar de wedstrijden moeten nog bepaald worden... dus nog even afwachen. Ook ga ik van 2 - 16 juli op stage naar Sankt - Moritz.

Jonas

Hey

Vorig weekend kwam ik aan de start van mijn 2e cross in 2011. Deze ging door in Deinze. Daar werd voor het eerst het PK georganiseerd en dat nadat VITA 8 jaar de organisatie op zich nam. Ik keek er erg naar uit! Ik wou mijn huidige conditie bevestigen en voor eigen volk tonen welke vooruitgang ik ondertussen had gemaakt. Want in Bornem verliep allesl bijzonder goed. Wel had ik even ziek geweest, waardoor de trainingkilometers automatisch werden teruggeschroefd. Ook de lichte blessure aan mijn achillespees liet de trainingen wat moeizamer verlopen. Toch voelde ik me goed genoeg om mij met de beste junioren van Oost-Vlaanderen te meten.
Mijn start was uitstekend, maar al snel voelde ik dat het gewenste gevoel niet aanwezig was. Ik volgde de eerste kleine ronde nog de kopgroep, maar daarna had ik al geen zicht meer op een podiumplaats. Er moesten nog 3 grote ronden worden afgelegd en het liep nu al voor geen meter. Ik werd door enkele atleten voorbijgesneld en probeerde toch nog zo'n goed mogelijke uitslag bij elkaar te lopen. Na 1 grote ronde te hebben afgelegd waren de plaatsten al grotendeels vastgelegd. Ik raakte verzeild in een groepje met enkele masters en 2 junioren, waaronder Gilles Paermentier en Brecht De Meulenaere. Ook Brecht had blijkbaar zijn dagje niet. Hij werd de dagen voordien ziek en kende hetzelfde verhaal als mij.
Ik kon een bepaald tempo aanhouden, dat duidelijk een stuk lager lag dan in Bornem, maar versnellen lukte niet. Ik vond de kracht niet. Toen we de laatste ronde naderden, kwam ik ook nog eens ten val. Alweer verloor ik enkele plaatsen, maar dat kon ik snel rechtzetten. De laatste ronde was ingezet en ik kende naar het einde toe even een iets beter moment. Daar profiteerde ik dan maar van en kon zo weglopen van het groepje waar ik bijliep. Ook kreeg ik Lodewijk Roeygens in het zicht. Hij behoort ook tot de betere eerstejaars junioren, maar viel op het einde compleet terug. Ik moet waarschijnlijk niet zeggen hoe dat zou kunnen komen, maar ook hij werd voordien ziek. Ik eindigde op een 6e plaats. Minder dan gehoopt en verwacht, maar zo is dat nu eenmaal. Dat maakte mijn dag daardoor niet minder goed. Ik verzorg de achillespees nu goed verder en hoop dat ik snel weer mijn conditie van in Bornem kan terugvinden. Ik wil ook nog even mijn ouders, trainer(s), supporters, sponsors,... bedanken voor hetgeen ze tot heden voor mij hebben gedaan. Ook wil ik die ene extra supporter van hieruit nogmaals bedanken voor de aanmoedigingen en de toffe dag die ik verder nog had!

Morgen loop ik alweer voor eigen volk, maar nu gaat de wedstrijd door in Lokeren (club waar ik bij aangesloten ben). Ik hoop er op een beter gevoel en zie dan wel waar ik beland. Het belangrijkste is nu dat ik kan verder trainen en dan zullen de prestaties wel vanzelf volgen.

Jonas

Hey

Op 23 januari nam ik nog eens deel aan een cross. Het was ondertussen al geleden van in Roeselare en ik trainde 2 maanden naar een hoger vormpeil. In de examenperiode stonden mijn trainingen op een laag pitje, maar daarna bouwde ik terug goed op. Ik voelde dat het ook op training begon te vlotten en kon enkele trainingen met Xenia (Luxem) afwerken. Het was toch wel bang afwachten hoe ik nu voor de dag ging komen. Ik had er veel zin in. Een nieuwe wedstrijd, een nieuw parcours, voor het eerst liep ik ook tegen de masters,...noem maar op. Ik was dus gemotiveerd. Ook Dirk, mijn trainer, kwam kijken. En dat deed nog eens extra veel deugd, bedankt. Ik verkende het parcours en vond het erg gevarieerd. Een snel parcours, met het nodige bochten werk, de nijdige heuveltjes, een stukje zand en enkele modder stroken, zaten in het parcours verwerkt. Ik moest 1 kleine en 4 grote ronden afwerken. Goed voor 6580m crossen.
Om 16u10 werd de start gegeven en weg waren we. Ik startte uitstekend en begon de wedstrijd op kop. Samen met Brecht De Meulenare, maakte ik het tempo in de kleine ronde. Ik vond dit een goed tempo, maar het was toch een beetje raar dat niemand kwam overnemen. Toen plots een master verschroeiend uitpakte. Niemand was bekwaam om hem te volgen. Ik legde het tempo onmiddellijk wat hoger, maar ik dacht bij mezelf "die zien we niet meer terug". Ondertussen waren we ons aan het afscheiden van de volledige groep. De achtervolgende groep bestond uit Brecht De Meulenaere, Olivier Guldentops, een master en mezelf. Brecht maakte de komende wedstrijd het mooie weer en kwam sterk voor de dag. Ik probeerde aan te klampen en volgde achteraan het groepje. Na 2 grote ronden kwam ik even mijn neus aan het venster steken, maar ik voelde dat de beste optie gewoon volgen was. Toen we de laatste ronde in gingen was er toch wel wat spanning te voelen. We waren nog allemaal samen en de overwinning was nog steeds in zicht voor mij. Dat was heel lang geleden. Ik schoof wat op naar voor, maar liet me doen in de bochten. Ik kwam hierdoor weer achteraan in het groepje en dat werd me fataal. In de laatste halve ronde versnelde de master. Olivier zat in 2e positie en kon meteen aanpikken. Ik moest eerst nog over Brecht en kon niet anders dan buitenkant bocht nemen, waardoor ik meteen 10 à 15m achterop was geraakt. Vanaf dat moment was het eigenlijk één lange spurt. Ik bleef op dezelfde afstand hangen en Brecht bleef in mijn spoor zitten. Het was nu de zaak om er hem nog af te krijgen en proberen alles uit de kast te halen om Olivier nog terug te halen. De laatste 400m voelde ik dat Brecht de rol had moeten lossen. Ik bleef gaan en kwam dichter, maar tevergeefs. Ik strandde uiteindelijk nog op 2" van Olivier. Brecht eindigde als 3e op 12" van mij, die plaats verdiende hij zeker en vast na al het kopwerk verricht te hebben. Ik was uiteraard zeer tevreden na mijn prestatie en kon nog eens van het podium proeven en een medaille mee naar huis nemen. Ook Dirk zag dat het de goede kant opgaat. Zoals ik in mijn titel reeds vermeld heb, "ik maakte een stap voorwaarts"! Ik kom terug...

Maar het geluk was van korte duur, want 2 dagen erna werd ik ziek. Ik had een virale infectie opgelopen. Ik maakte heel wat koorts, had een zware hoest en had daarbij nog eens erg veel slijm. De komende dagen kon ik niet trainen en moest ik gewoon uitzieken. Ik verloor wat kilometers en voelde dat het toch wat moeizamer verliep dan voordien toen ik mijn trainingen weer hervatte. Maar dat is nog niet alles. Ik was nog maar goed en wel begonnen met trainen en ik kreeg last van mijn achillespees. Ook hier korte ik enkele trainingen in, dus liep ik weer wat trainingsachterstand op. Ik ging langs bij dr. Kris Peeters en die wist er wel raad mee. Ondertussen kan ik weer gewoon verder trainen en hoop ik dat alles in orde komt tegen morgen op het Provinciaal Kampioenschap in Deinze. Van de pees heb ik zo goed als geen last meer. Maar is het morgen wat minder, dan is dat geen drama. Het PK is dan ook geen doel. Ik werk nu vooral verder aan de conditie en hoop tegen het BK weer een stapje voorwaarts gemaakt te hebben, dat is mijn doel. Ook blessure vrij blijven, is toch voor iedereen een doel op zich. Ik hoop dat de pees het zo houd en dat het snel achter de rug is.

Ik wens iedereen die morgen deelneemt aan het PK veel succes toe!

Jonas

Hey

De laatste tijd heb ik de slechte gewoonte om mijn berichtjes wat later te posten, waarvoor sorry.
Maar nu heb ik een goede uitleg, aangezien de examens nog niet zo lang achter de rug zijn.
Op 21 november nam ik deel in Roeselare. Een sterk deelnemersveld was zeker niet uitgesloten daar de EK-tickets werden uitgedeeld. In tegenstelling tot andere jaren lag het parcours er snel en goed beloopbaar bij. Het was eens iets helemaal anders. Mijn doel was om dit maal wel goed te starten, in tegenstelling tot Mol, en proberen mijn prestatie van aan het Zilvermeer te evenaren. Om 15:25 werd de start gegeven en mochten we 6750m crossen. Ik startte uitstekend en kwam in de top 5 terecht, snel moest ik echter enkele plaatsen prijs geven. Ik voelde dat het aanvang tempo te hoog lag en moest meteen een hele groep laten lopen. De eerste 2 ronden draaide het wat vierkant en liep ik met steken in de zij. Ik had voortdurend zicht op 2 leeftijdsgenoten, namelijk Lodewijk Roeygens en Robbert Struyven. Ik probeerde naar hen toe te lopen, maar bleef op dezelfde afstand hangen. Ondertussen kwam er een groepje bij me aansluiten met Wout Van Bruaene, Wout Van Belleghem en Maxim Bruynooghe. Deze lieten me vrij snel achter, waardoor ik weer op achtervolgen was aangewezen. Ik kon de 3e ronde op dezelfde afstand blijven en had plots het goede ritme te pakken. Ik maakte in het begin van de laatste rond de aansluiting. Ik voelde me nog goed en probeerde de anderen er af te schudden. Toen we een halve ronde verder waren, kon enkel nog Wout Van Bruaene volgen, wel was Maxim ondertussen van ons weggelopen. Het werd een harde strijd tussen Wout en mij. Ik kreeg het op het einde even erg moeilijk en moest een meter of 5 prijsgeven. Dit wou ik kostte wat kostte vermijden en perste er nog een enorme eindsprint uit! Het was zeer spannend, maar ik kon Wout nog remonteren. Die eindjump van me heb ik ondertussen al terug in de benen, wat me erg tevreden stelt. Ik weet wat ik ontbreek en daar wordt nu aan gewerkt. Ik eindigde op een 15e plaats bij de junioren. Ik had gehoopt op een iets beter resultaat, maar ik kon achteraf met de behaalde prestatie leven. Foto's werden getrokken door Gaby De Vos, waarvoor dank!

De volgende cross werd misschien Brussel, maar de examenperiode besliste daar enigszins anders over. Ik had teveel werk en ook de trainingen stonden op een laag pitje. Ook had Dirk al beslist om geen crosscupen meer te lopen. Ondertussen zijn de examens achter de rug en ben ik nu weer goed aan het trainen.

Mijn wedstrijdschema is aangepast en weet ik waar de volgende crossen doorgaan.
De eerste waar ik aantreed, is de cross in Bornem op 23 januari. Een parcours waar ik nog niet eerder liep.
Het verdere schema ziet er als volgt uit: 5 februari PK te Deinze, 13 februari cross te Lokeren, 27 februari crosscup te Dour en dan nog het BK in Oostende op 13 maart.

Ik wens iedereen een Gelukkig Nieuwjaar toe! Hopelijk mag 2011 een mooi jaar zijn, waar gezondheid toch de hoogste prioriteit is.

P.S. Ook heeft het High Performance Running Team een eigen site!

Jonas

Hey

Vandaag verscheen er in Het Laatste Nieuws een atrikel geschreven door Xavier Rondas. Bedankt om ons nieuwe team wat op de voorgrond te brengen en het wat meer bekendheid mee te geven!
Ook kwam vorige week zondag Losse Veter over de vloer. Zij woonden een training bij in de Klinge van het High Performance Running Team. Filmpjes over hoofdtrainer Dirk De Maesschalck en atleten zoals Jeroen D'Hoedt, Lindsey De Grande,... kun je HIER vinden.

Jonas

Hey

Vorig weekend werkte ik mijn eerste individuele cross af, deze ging door aan het zilvermeer in Mol. Het was voor het eerst dat ik hier aan de start kwam en bij de junioren categorie uit kwam. Ik had er moed op. Ik was klaar om zand te vreten. Het eerste wat ik deed, was het parcours verkennen. Ik vond het een mooi parcours, dat bestond uit zand en een snelle ondergrond in het bos. Van het mulle zand, dat toch wel 200m lang was, had ik totaal geen idee hoe dat ging aanvoelen tijdens de wedstrijd. Ik was erg benieuwd en begon iets later aan de opwarming. Ik had een goed gevoel en dat deed me alleen maar meer zin krijgen in de wedstrijd. Wel was ik wat onzeker over de langere afstand, want ik had geen idee welk tempo ik nu moest gaan lopen. 5 minuten voor de start verzamelde iedereen en kon ik eens kijken wie er zoal aanwezig was van concurrentie. Ik zag wel zeer veel buitenlanders! Vooral Ieren en Nederlanders waren er vertegenwoordigd. Allen stonden we aan de startlijn, maar velen stonden ergens tussenin de 2 lijnen, wat eigenlijk niet kan. Ik verwachtte dat ze toch achteruit moesten komen, maar dat gebeurde niet, waardoor ik op de 2e rij moest starten. Ik had mijn start dus gemist, maar probeerde me er ergens tussen te wringen. Ik kwam uit het zand rond de 35e à 40e positie. Dat is dus ver. De eerste halve rond was voortdurend aanzetten met lopen en dan weer vertragen. Iedereen liep gewoon op en tegen elkaar. Na de 1e ronde waren er al meteen redelijk grote verschillen met de eersten. Ik maakte er het beste van en probeerde wat plaatsen op te schuiven. Dat lukte me nog vrij aardig ook. Ik rukte op naar de 30e plaats. Mijn tempo lag niet lager dan degene die een eindje voor me uit liepen, maar het was te ver om alleen deze kloof dicht te lopen. Ik haspelde dus de laatste 2 ronden bijna helemaal in mijn ééntje af. Het gevoel in het zand was best wel goed, beter dan verwacht. Ik voelde dat ik terug aan het komen ben op mijn oude niveau. Er zat weer tempo in,... ik voelde gewoon dat ik terug beter loop en dat doet deugd. Ik begon aan de laatste ronde en hoorde dat uit de achtergrond Jochen Van Wabeke aan het terugkeren was. In het mulle zand had hij me te pakken en probeerde ik aan te klampen. Dat kon ik net niet, want Jochen kon zijn kracht iets meer uitspelen. Op het einde, in de spurt, kon ik nog wat naderen, maar dat was niet genoeg om hem ook nog voorbij te steken. Ik strandde dus op een 31e plaats. Ik was tevreden, want het voelde terug goed aan! Ik hield er een goed gevoel aan over. Ik leerde al heel wat uit deze wedstrijd. Vooral dan dat het grootste verschil in het begin wordt gemaakt. Met een goede start, zat een betere prestatie er misschien wel in.
Dat onthoud ik nu voor in Roeselare ;-)
Even later bekeek ik de uitslag en zag tot mijn verbazing dat ik uiteindelijk 12e belg was geworden. Ik had zelfs nog 4 punten te pakken voor het CC-klassement. Nu hoop ik om in Roeselare het verschil wat meer te beperken. Met een goede start zou dat normaal al een stukje moeten schelen, maar het is natuurlijk niet echt een parcours dat op mijn lijf is geschreven. Ik zie wel wat ik er van terecht breng daar. Ik weet maar één ding en dat is dat ik er nu al zin in heb om het verschil met sommigen kleiner te maken en beter te doen dan in Mol.

Jonas

Hey

Vorig weekend werd het cross seizoen op gang geschoten.
Dit start traditioneel met de Relays. Samen met Vinnie en Toon vormde ik een groepje om de eerste stappen in het veld te zetten als 1e jaar junior. Ook liep ik voor het eerst met de clubkleuren van mijn nieuwe club AV Lokeren.
We waren allemaal enthousiast en hadden er zin in. Om 15:30 weerklonk het startschot en mocht Toon de eerste 1000m voor zijn rekening nemen. Hij bracht het er erg goed vanaf, ondanks dat hij tegen de grond ging. Want het parcours was door de hevige regen en de vele voorgaande lopers behoorlijk modderig en glibberig komen te liggen. Hij gaf de stok door aan Vinnie. Vinnie liep een ijzersterke 1500m en kon mij de stok overhandigen binnen de top 10. Nu was het mijn beurt om 2 rondjes, dat goed is voor 3000m, af te haspelen. Ik had best wat zenuwen. Het voorbije jaar ging niet zoals het moest en ik hoopte toch dat ik tijdens mijn 3km al wat verandering en beterschap kon ondervinden. Ik startte vrij snel en kwam aansluiten bij de loper die een beetje voor me vertrokken was. Ik probeerde het juiste tempo en ritme te vinden. Ik kon aanklampen, maar meer dan dat zat er voorlopig nog niet in. Ik verloor enkele plaatsen, maar probeerde dit zo beperkt mogelijk te houden. In ronde 2 kreeg ik even een dipje, waardoor ik de aansluiting met een groepje verloor. Wel kon ik op het einde nog een goeie eindspurt neerzetten waar ik best tevreden over ben. Zo eindigden we als 13e. Het was lange tijd geleden dat ik dat nog kon, spurten. Er is dus duidelijk al beterschap. Ik mis nog enkele specifieke trainingen op wat ik momenteel tekort kom. Maar nu is het kwestie van verder op te bouwen. Ik voel dat ik weer wat aansluiting begin te maken met de betere. Dat kun je ook afleiden uit de uitslag van de Relays, aangezien er voor het eerst met een chip werd gelopen die de tijden automatisch opnam. Ik bedank Dirk alvast voor het geleverde werk. Nu is het uitkijken naar de eerste "echte" cross van het seizoen, want daar zal de afstand toch nog een stuk langer zijn. Wat denk ik toch nog iets meer in mijn voordeel zal zijn, dan de 3km op de Relays. Deze wedstrijd gaat door in Mol. Ik liep er nog nooit eerder, dus dat wordt binnen een kleine 2 weken een goede verkenningstocht. Maar waar ik natuurlijk het beste van me zal geven. Foto's zijn getrokken door Gaby De Vos, bedankt.

Jonas

Hey

Mijn excuses om enige tijd niets van me te laten horen.
Ik liep dus ongeveer een maand geleden het BK voor cadetten en scholieren.
Het was een slecht BK. Ik nam deel aan de 1500m en hoopte om het zomerseizoen toch af te sluiten met een verbetering van mijn record. Maar het lukte me niet. Ik kwam bij de laatsten aan en liep 4'17"01. Een prestatie om snel te vergeten.

Daarna deed ik het wat rustiger aan en bouw ik nu op naar het winterseizoen. Ik hoop om al iets beter voor de dag te komen dan het voorbije jaar, want dat was niet wat het moest zijn of wat ik gewend was. Mijn prestaties waren ondermaats. Ik bouw verder op en zie wel hoe ik het winterseizoen aanvang. Hopelijk kan ik mijn oude vorm terug vinden gedurende het komende seizoen, zo niet dan zal het voor later zijn, misschien tijdens het zomerseizoen. Maar ik vertrouw erop dat alles weer in orde komt.

Ik wordt nu 1e jaar junior, dus dat wil zeggen dat ook de afstanden in de crossen weer iets toenemen. Deze bedragen nu 6-8km. Ik kijk er al erg naar uit! Mijn eerste cross wordt de crosscup Relays in Gent.

Wat sponsoring betreft: ik wordt niet langer gesponsord door aa-drink, adidas en fonce sport aangezien mijn mindere prestaties. Toch wil ik Victor De Donder bedanken voor de sponsoring.

Ander nieuws is ook dat ik van club ben veranderd. Ik ben nu niet langer aangesloten bij atletiekclub AC Deinze, maar kom het volgende seizoen uit voor AV Lokeren (AVLO).

Maar de grootste verandering is dat ik ook van trainer ben veranderd! Ik train nu niet langer meer bij Eric Allegaert. Dit door enkele omstandigheden. Ik train vanaf half augustus bij Dirk De Maesschalck, hij neemt me nu onder zijn hoede. Ik ben er erg blij mee en volgens mij kan ik niet beter zitten dan bij Dirk. Ik ben hem erg dankbaar dat ik deze kans krijg en ik grijp ze dan ook met beide handen. Dirk is mijn hoofdcoach en veldcoach. Ook Tom Van Hooste, die me deze kans heeft aangeboden is mijn veldcoach. Hij begeleidt me op de trainingen in Lokeren. Tim Rogge verzorgt de rompstabilisatie en de looptechniek. Een grote omkadering dus. Ook zit ik nu in een trainingsgroep waar alleen maar atleten zitten die op hoog niveau presteren en leven voor hun sport. In het high performance running team zitten: Pieter Desmet, Jeroen D'hoedt, Lindsey De Grande, Xenia Luxem, Tim Luyckx, Jonas Sergooris, Wout Vandergaer, Vinnie Van Puyvelde en ikzelf. (sorry als ik nog iemand vergeet).

Wel wil ik Eric bedanken voor al wat hij voor mij gedaan heeft.

Jonas

Hey

Op 15 augustus nam ik deel aan het Vlaams kampioenschap dat doorging in Ninove. Ik liep er mijn 2e 1500m. Ik hoopte op een betere prestatie dan de week voordien. Het werd een tactische wedstrijd. De benen voelden frisser aan, maar dat was zeker niet voldoende om mee te strijden vooraan. Na 1000m kwam ik door in 2'52. Ik liep een betere laatste ronde dan de week ervoor, maar dat resulteerde niet in een betere tijd. Ik liep 4'14"63. Hiermee blijf ik dus 2 seconden boven mijn record van vorig jaar.

Ik hoop nu om morgen mijn record (4'12"31) te verbeteren op het BK. Ook daar start ik dus op de 1500. Ik sta er met de voorlaatste tijd, van de 26 deelnemende atleten, ingeschreven. Hopelijk zijn de benen al iets beter, maar dat zullen we morgen wel zien. Ik wens iedereen die meedoet veel succes! Na het BK zit het zomerseizoen er voor mij op en kan ik het wat rustiger aan doen. Daarna kan ik me gaan voorbereiden op het winterseizoen, dat ik zal aantreden als 1e jaar junior.

Jonas

Hey

Vorige week ging ik van start op de Flanders Cup in Ninove, daar liep ik mijn eerste 1500m van het seizoen.
Ik keek er naar uit en was benieuwd wat ik op deze afstand in de benen had. Ik hoopte rond mijn record te lopen en eventueel een lichte verbetering te bekomen. Tijdens de opwarming voelden de benen wat zwaar en loom aan, maar ondertussen weet ik al dat je je daaraan niet moogt laten vangen. Ik mocht in reeks 4 starten in het naprogramma. Ondertussen was het al rond 22:45 en was ik er klaar voor. Ik startte uitstekend en liep in 2e à 3e positie. Ik voelde dat we de eerste 200m redelijk snel gingen en liet ze wat lopen. na 300m kwamen we door in 47 à 48. Een goed tempo om te beginnen. Ik kon dit hopelijk doortrekken en niet al te veel verval kennen onderweg. Ik wist mijn tussentijden om een record te lopen, maar net bij onze reeks stond onze chrono stil. Ik moest dit op het gevoel doen, maar als dit je eerste 1500 is, is dat niet vanzelfsprekend. Ik voelde dat de benen toch niet echt goed waren en probeerde aan te klampen. Dit was niet altijd gemakkelijk, want er werd heel wat geduwd en getrokken in onze reeks. Na 1000m zag ik dat de chrono weer liep. Ik kwam ongeveer door in 2'50. Te traag om goed te zijn, maar toen was het beste er al af. Ik probeerde om er nog zo een goed mogelijke tijd uit te slepen. Ik kwam uiteindelijk als 14e over de finish in 4'14"53. Niet waar ik op had gehoopt, maar voor een eerste 1500 na mijn blessure, mag ik best tevreden zijn.

Nu kijk ik uit naar het Kampioenschap van Vlaanderen dat morgen doorgaat. Ik start er wederom op de 1500 om 16:45. Ik sta ingeschreven met de 10e tijd, maar deze is dus nog van vorig jaar. Dus alles mag en niets moet. Zoals ik eerder al zei zou ik graag mijn PR iets scherper stellen. We zien wel hoe alles verloopt, want goed weer zal er morgen zeker niet zijn. Hieronder vindt je ook nog de deelnemers.

Jonas

Hey

27/07 ging mijn 2e wedstrijd van het zomerseizoen door. Ik liep er een 1000m en hoopte op een tijd onder de 2'40. Zelf dacht ik dat er niet veel concurrentie aanwezig zou zijn, maar dat was enigszins anders. Mannen die rond de 1'57 à 1'58 lopen op 800m waren wel degelijk aanwezig. Een uitgelezen kans om eens in hun spoor te lopen en aan te klampen. Samen met Jonas Icket begon ik aan de opwarming. De benen waren niet super, maar voor deze wedstrijd hadden we dan ook niet echt afgebouwd. Nadat we klaar waren, mochten we even later aan de start verschijnen. Ik startte vrij goed en ging in de eerste 200m van plaats 4 naar plaats 2. Onze doorkomst was 31' à 32 seconden. Goed op tijd voor een mooie chrono, maar 50m verder zakte het tempo. Ik had gehoopt dat ze gingen doorlopen, maar blijkbaar konden of wilden ze niet. Daarom pakte ik de kop over na 300m gelopen te hebben. na 400m kwamen we door in 1'05. Iets te traag en ik probeerde het tempo nog wat te verhogen. Dit lukte, maar het was niet veel sneller. Na 600m kwamen we door in 1'37. De bel weerklonk en daar kwamen ze. 3 man versnelde van uit mijn rug en ik kon niet meer aanklampen. Aaron was meteen weg en won dan ook nog met een mooie tijd. Daarachter zaten nog Gilles en Solomon. Die moest ik ook laten gaan, maar de afstand bleef dan wel de laatste 300m gelijk. Ik liep mijn laatste rondje in 63 seconden en kwam uiteindelijk binnen in een tijd van 2'41"03. Mijn record was gesneuveld, maar echt tevreden was ik niet. Op naar de volgende en deze is 7 augustus op de flanders cup te Ninove. Daar loop ik mijn eerste 1500m en ik kijk er naar uit. Hopelijk zit het weer een beetje mee en mag ik in een goede reeks lopen.

Jonas

Hey

03/07 ging mijn eerste wedstrijd van het seizoen door. Ik trad aan op de 800m. Het werd uitkijken hoe ik het er zou vanaf brengen en ik was er dan ook nieuwsgierig naar. Ik kwam weer heel wat bekende gezichten tegen en dat deed me deugd. Nog snel even wat bijpraten en dan was het tijd om aan de opwarming te beginnen. De benen voelden redelijk goed aan. Ik moest starten in de 5e reeks. Ik hoopte toch al een deftige prestatie neer te zetten en probeerde om dicht tegen mijn record te lopen. Ik startte uitstekend en kwam als 2e de rechte lijn in. Ik nestelde me in 2e positie en bleef daar zitten tot de 400m. Daar kwam ik ongeveer door in 60 à 61 seconden. Nog even doorbijten en een chrono dicht tegen mijn record moest er wel inzitten. Toen kende ik een zwakker moment in de wedstrijd. Hierdoor verloor ik enkele plaatsen en kwam ik in positie 7 terecht. Ik kwam dan uiteindelijk door na 600m in 1'32 à 1'33. Toen probeerde ik nog te versnellen en nog eens alles te geven. Ik haalde nog één atleet in en eindigde op een 6e plaats. Mijn tijd luidde 2'03"54. Niet slecht vond ik zelf.

Nu zijn we weer iets verder en loop ik 27 juli te Oudenaarde een 1000m. Hopelijk zit er al progressie in mijn prestatie. Dat zullen we dan wel zien. De start wordt normaal gezien gegeven om 20:20.

Jonas

Hey

Hier ben ik nog eens met een verslagje. Het werd tijd he. Mijn excuses hiervoor.
Maar het afgelopen jaar was super druk! Veel werk voor school, de initiator cursus die ik volgde, ...
Na het BK hadden we 2 weken waarin we het rustig aan deden en daarna begonnen we aan de opbouw voor het zomerseizoen. Ik keek er erg naar uit. Ik wilde mijn mindere winterseizoen vergeten en enkele goede tijden neerzetten op de piste. Mijn eerste wedstrijd zou 9 mei worden te Huizingen (BVV). Maar door een te kort aan atleten moesten we spijtig genoeg forfait geven. Nog een andere reden waardoor ik sowieso niet kon deelnemen, was dat ik begin mei geblesseerd raakte. Weer aan mijn heup maar nu was het de andere kant. Het was gelukkig geen ontsteking. Ik had tijdens het volgen van mijn initiator cursus, tijdens één van de oefeningen, een overbelasting opgelopen. We doen dan ook oefeningen die mijn lichaam niet gewend is en ook opwarmen gebeurt er natuurlijk niet. Een zeer spijtige zaak, maar ja, wat doe je er aan.
Ik moest een week rusten en daarna rustig opbouwen. Het duurde een tijdje voor alles weer in orde was, maar uiteindelijk kon ik eind mei terug trainen naar behoren. Dit was zo voor 2 weken, want daarna waren het examens en vond ik niet altijd de tijd om te gaan lopen. Nu zijn we een week verder en vind ik zelf dat de conditie al bij al goed meevalt om eigenlijk nog bijna niets getraind te hebben. Dat belooft nog voor het verdere verloop van het seizoen. Daarom hebben mijn trainer, Eric Allegaert, en ik besloten om aanstaande zaterdag deel te nemen aan de flanders cup te Oordegem op de 800m. Zo kan ik eens kijken hoe het nu met de conditie gesteld is. Spannend is het zeker, want het is mijn aller eerste wedstrijd van het seizoen. Het is nu belangrijk om verder goed op te bouwen en wat wedstrijdritme op te doen. Ik verwacht niet al te veel van mijn wedstrijd. Gewoon eens kijken hoe alles verloopt. Natuurlijk hoop ik stiekem wel om in de buurt van mijn record te lopen. Hopelijk verloopt nu alles eens naar wens en kan ik zonder tegenslagen verder trainen.

Jonas

Hey

Eindelijk vond ik de tijd om hier nog eens iets achter te laten.
Met mij gaat alles goed. Het zomerseizoen is begonnen en we zijn nu bezig met de opbouw. Mijn BK daarentegen was eerlijk gezegd slecht. Ik sukkelde in het begin van het seizoen met een heupblessure, pas begin februari kwam ik weer op dreef, maar ijzertekort deed me de das om. Ik had er last van tot één week voor het BK. Alles leek dan toch in orde te komen, maar 5 dagen ervoor werd ik verkouden en liep het voor geen meter meer. Spijtig maar helaas. Een 29ste plaats had ik behaald op het Belgisch Kampioenschap veldlopen. Volgens mij mijn slechtste wedstrijd tot nog toe. Maar het is nu zomerseizoen en er komen nog genoeg grote wedstrijden. Iedereen kan wel eens pech hebben en vallen en opstaan hoort nu eenmaal bij de sport. Nu goed trainen voor de wedstrijden op de piste en daar eens laten zien wat ik kan.

Jonas